အပူခံနိုင်ရည် အားဖြင့် အထူးပြုထုတ်လုပ်ထားသော ပလပ်စတစ်ခွက်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မည်သို့ သက်ရောက်မှုရှိသနည်း။

အရေးကြီးသော အပူလုပ်ဆောင်မှု စံချိန်များ ကိုယ်ပိုင်ဒီဇိုင်းပေးထားသော ပလပ်စတစ်ခွက်များ

HDT၊ VST နှင့် အသုံးပြုမှု အပူခါးမှု ရှင်းလင်းချက်- ခွက်၏ အကောင်းမှုအတွက် ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်

စိတ်ကြိုက်ပလတ်စတစ်ခွက်များသည် အပူကို မည်မျှကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်နှင့်ပတ်သက်လာလျှင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အဓိကအချက်သုံးချက်ရှိသည်- အပူလွှဲအပူချိန် (HDT)၊ Vicat ပျော့ပျောင်းသောအပူချိန် (VST) နှင့် စဉ်ဆက်မပြတ်ဝန်ဆောင်မှုအပူချိန်ဟုခေါ်သောအရာ။ HDT သည် အခြေခံအားဖြင့် ခွက်တစ်ခုသည် လုံလောက်အောင်ပူလာသည်နှင့် ဖိအားအောက်တွင် ကွေးညွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကောက်ကွေးခြင်းကို ပြောပြသည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ၁၈၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်ခန့်ရှိသော ကော်ဖီတစ်ခုခုဖြင့် ၎င်းကိုဖြည့်ပါက ၎င်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ထို့နောက် VST ရှိပြီး ပလတ်စတစ်သည် ပျော့ပျောင်းလာပြီး ၎င်း၏ပုံသဏ္ဍာန်ဆုံးရှုံးသွားသည့် အပူချိန်ကို မှတ်သားသည်။ အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းအများစုသည် ၁၀၀ မှ ၁၃၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အကြားအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် စဉ်ဆက်မပြတ်ဝန်ဆောင်မှုအပူချိန်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖြစ်ပျက်သောအရာများနှင့်သက်ဆိုင်သည်။ ၎င်းသည် ခွက်မပျက်စီးမီ အမြင့်ဆုံးဘေးကင်းသော လည်ပတ်မှုအကွာအဝေးကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဤကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားခြင်းသည် ယိုစိမ့်ခြင်း၊ အအေးခံပြီးနောက် ပုံသဏ္ဍာန်မမှန်ခြင်း သို့မဟုတ် အထူးသဖြင့် ပန်းကန်ဆေးစက်ကို ဖြတ်သန်းခြင်း သို့မဟုတ် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အပူပေးပြီးနောက် ကောင်းစွာအလုပ်မလုပ်တော့သည့် အလုံပိတ်များကဲ့သို့သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ကристалလင်နှင့် အမော်ဖပ်စ် ပေါ်လီမာများ၏ ကွဲပြားမှု – အထူးပြုထုတ်လုပ်သော ပလပ်စတစ်ခွက်များတွင် အပူဒဏ်ခံနိုင်ရည်ကို မော်လီကျူလာဖွဲ့စည်းပုံက မည်သို့သိမ်းဆောင်ပေးသည်ကို ရှင်းလင်းခြင်း

ကိုယ်ပိုင်အမှုန်းဖော်ထားသော ပလပ်စတစ်ခွက်များသည် ၎င်းတို့၏ ပေါ်လီမာများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် အပူကို အလွန်ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ဥပမါအားဖွင့်လျှင် ပေါ်လီပရောပီလီင် (PP) ကို ကြည့်ပါ။ ဤပစ္စည်းတွင် ပေါ်လီမာမောလီကျူးများသည် အလွန်တိကျစွာ စနစ်တကျ စီစဥ်ထားပြီး အပူကို အခြားပလပ်စတစ်များထက် ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် PP သည် ဆီးလ်စီယပ်စ် ၁၆၀ မှ ၁၇၀ ဒီဂရီအထိ အလွန်မြင့်မားသော အရည်ပျော်မှုအပူခံခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး အပူများလာသည့်အခါတွင်ပါ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ ဆီးလ်စီယပ်စ် ၁၀၀ ဒီဂရီတွင် ဤခွက်များသည် အပူပေးမှုမှီ အများအားဖြင့် အတိအကျ အလုံးစဥ် ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ရှိနေမည်ဖြစ်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပေါ်လီစိုင်စီန်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် မှန်ကန်စွာ စီစဥ်ထားခြင်းမရှိပါ။ ၎င်းတို့၏ မောလီကျူးများသည် အလွန်မှ မှုန်ထားပြီး အပူခံမှုနိုင်ရည် အလွန်နိမ့်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အပူကို ထိတ်လန်းစွာ ထိတွေ့မှုရှိပါက ပုံပျက်လွယ်ပါသည်။ သို့သော် အခြားအချက်များကို အမျှ စဉ်းစားရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤကြီးမားသော ကွန်ယက်ဖွဲ့စည်းပုံများသည် အပူခံမှုကို အလွန်ကောင်းမောင်းပေးနိုင်သော်လည်း ပလပ်စတစ်ကို ပိုမိုမှုန်ဝါးစေပါသည်။ ကိုယ်ပိုင်အမှုန်းဖော်ထားသော ခွက်များကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသူများသည် အပူခံမှုအခြေအနေများတွင် ပုံပေါ်မှုနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အကြား အလေးချ weigh လုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုအခြေအနေများတွင် အပူခါးသည့် အခြေအနေများနှင့် ၎င်းတို့၏ ပလပ်စတစ်ဖလားအထူးပြုအသုံးပြုမှုအပေါ် သက်ရောက်မှု

ပူသောအရည်များဖြင့် ဖြည့်သွင်းခြင်း၊ မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်အသုံးပြုခြင်းနှင့် အပူခါးသည့်အခြေအနေများတွင် ရက်ပေါင်းများစွာကြာမှုအထိ သိုလှောင်ခြင်းတွင် ဖြစ်ပွားသည့် ပျက်စီးမှုအများအပါး

မှာယူမှုအတိုင်းပြုလုပ်ထားသော ပလတ်စတစ်ခွက်များသည် အမှန်တကယ်အသုံးပြုသည့်အခါ အပူနှင့်ဆက်စပ်သော ပြဿနာများကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသည်။ ၈၅ မှ ၉၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ခန့်တွင် ပူသောအရည်များဖြင့် ဖြည့်သောအခါ အပူချိန်လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲမှုကြောင့် ပစ္စည်းသည် အတွင်းပိုင်းတွင် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ခွက်တွင် ဖိအားအမှတ်များ ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ဤဖိအားအမှတ်များသည် ဒီဇိုင်းကို ကောင်းစွာမစဉ်းစားပါက ကောက်ကွေးခြင်း သို့မဟုတ် ချုပ်ရိုးများပင် ကွဲအက်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေလေ့ရှိသည်။ ဤခွက်များကို ပြန်လည်နွှေးရန်အတွက် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ထဲတွင် ထည့်ထားခြင်းသည် လုံးဝစိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အပူသည် ညီညာစွာ မပျံ့နှံ့သောကြောင့် အချို့နေရာများသည် အခြားနေရာများထက် များစွာပိုပူပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ၁၁၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ကျော်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ဤအလွန်အမင်းအပူသည် ပလတ်စတစ်မော်လီကျူးများကို ပြိုကွဲစေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှုန်ဝါးခြင်း၊ ကြွပ်ဆတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကပ်စေးခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေသည်။ ရေရှည်သိုလှောင်မှုကိုလည်း မမေ့ပါနှင့်။ ဤခွက်များကို အပူချိန် ၅၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထက်တွင် ကြာရှည်စွာထားရှိခြင်းသည် creep deformation ဟုခေါ်သော ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် တည်ငြိမ်သောပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ခွက်များသည် ၎င်းတို့၏ မူလပုံစံကို ဆုံးရှုံးစေပြီး အဖုံးများကို ကောင်းစွာပိတ်ခြင်း ရပ်တန့်စေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်အသုံးပြုမှုအခြေအနေများအကြား အပူခါးမှုကွာခြားမှုသည် ၈၀°C ထက်ပိုများလျှင် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပါသည်။ အဖြစ်များသော ပျက်စီးမှုပုံစံများတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်ပါသည်။

• ပုံသဏ္ဍာန်အများကြီးပြောင်းလဲမှုရှိသောနေရာများတွင် ဖိအားကြောင့် ကွဲအက်မှုများ (ဥပမါ- မှိန်းနှိပ်ထားသော လိုဂိုများ သို့မဟုတ် အထူနည်းသော အပိုင်းများ)
• အတားအဆီးအာရုံချက် လျော့နည်းခြင်းကြောင့် ဓာတုပစ္စည်းများ ပိုမိုမျှော်လင့်နေသည့်အတိုင်း ပေါ်ထွက်လာခြင်း
• ပြောင်းလဲမှုများကို ပြန်လည်မထုတ်လုပ်နိုင်သော ပုံစံဖော်မှုကြောင့် အသုံးပြုနေသော ပမာဏ၏ ၁၂–၁၈% အထိ အမြဲတမ်းဆုံးရှုံးမှု

ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုသည် ပျက်စီးမှုနှင့် သက်ဆိုင်သော အနက်အများဆုံးအဆင့်များကို တိုက်ရိုက်သိမ်းဆီးထားပါသည်။ အမော်ဖပ်စ် ပေါ်လီမာများသည် အပူခါးမှုကို ပိုမိုကောင်းစွာစုပ်ယူနိုင်သော်လည်း အပူခါးမှုကို စောစောမှ ပျော့ပါးလာသည်။ အချိန်ကြာမှ ပုံသဏ္ဍာန်ပေါ်လီမာများသည် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပိုမိုကြာရှည်စွာထိန်းသိမ်းနိုင်သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ်ပြောင်းလဲမှုများအောက်တွင် ကြုံတော့မည်ဖြစ်ပါသည်။

အပူခါးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အထူးပြုထုတ်လုပ်ထားသော ပလပ်စတစ်ခွက်များ၏ ဘေးကင်းရေး၊ စံနှုန်းများနှင့် အချိန်ကြာရှည် ယုံကြည်စိတ်ချရမှု

BPA-အလွတ်ဖော်မြူလေးရှင်များနှင့် အပူခါးမှုတည်ငြိမ်မှု - ဓာတုပစ္စည်းများ ပေါ်ထွက်လာမှုအန္တရာယ်များကို လျော့နည်းစေခြင်း

ပူပြင်းတဲ့အဖျော်ယမကာတွေထည့်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ စိတ်ကြိုက်ပလတ်စတစ်ခွက်တွေအတွက်၊ BPA ကိုဖယ်ရှားဖို့က ဒီနေ့ခေတ်မှာ လုံးဝအရေးကြီးပါတယ်။ ပုံမှန်ပလတ်စတစ်တွေဟာ အထူးသဖြင့် ၁၁၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ဒါမှမဟုတ် ၂၃၀ ဖာရင်ဟိုက်လောက်ပူလာတဲ့အခါ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဓာတုပစ္စည်းတွေကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေဟာ အက်ဆစ်ဓာတ် ဒါမှမဟုတ် အဆီဓာတ်ပါဝင်မှုရှိတဲ့ ကော်ဖီ ဒါမှမဟုတ် နို့အခြေခံအဖျော်ယမကာတွေလိုမျိုး အရာတွေထဲမှာ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ စိမ့်ဝင်သွားလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် လူအများစုက ဒီခေါင်းစဉ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လေ့လာမှုအမျိုးမျိုးကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေအတွက် စိုးရိမ်နေကြတာပါ။ အရည်အသွေးပိုကောင်းတဲ့ polypropylene ပစ္စည်းတွေမှာ အခုဆိုရင် မကောင်းတဲ့ BPA ဒြပ်ပေါင်းတွေထက် သတ္တုဓာတ်တွေကနေ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အထူးဖြည့်စွက်ပစ္စည်းတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေက လုပ်ဆောင်တာက ပလတ်စတစ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ခိုင်မာစေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ထဲမှာ ထည့်လိုက်ရင်တောင် ဒါမှမဟုတ် တစ်နေရာရာကို သယ်ယူပို့ဆောင်နေစဉ် နွေးထွေးတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထားခဲ့ရင်တောင် အလွယ်တကူ မပြိုကွဲပါဘူး။

FDA အစားအစာထိတွေ့မှုလမ်းညွှန်ချက်များနှင့် EU စည်းမျဉ်း EC 10/2011 တို့ကို လိုက်နာခြင်းသည် အောက်ပါတို့ကို တင်းကျပ်စွာ အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်-

• ထပ်ခါတလဲလဲ အပူပေးစက်ဝန်းများတွင် ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ တည်တံ့မှု
• စည်းမျဉ်းသတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းများအတွက် ရေစိုစိုမှု အချိန်အတွင်း 0.01 ppm အောက် ဖြစ်သည့် အက်စစ်ဓာတ်ပါဝင်မှု
• ၈၀°C အထက် အပူချိန်များတွင် အချိန်ကြာမှုအထိ ပျက်စီးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း

NSF/ANSI 51 အပါအဝင် တတိယပါတီ လက်မှတ်များသည် လုံခြုံရေးနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို စိစိမ့်စွာ စစ်ဆေးနိုင်သည့် အာမခံချက်များကို ပေးစေပြီး ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေးနှင့် ကုန်းပိုင်း အစားအစာ ဝန်ဆောင်မှုကဏ္ဍများတွင် အဖွဲ့အစည်းအဆင့် ဝယ်သူများအတွက် အရေးကြီးသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

ပလပ်စတစ်ခွက်များတွင် HDT ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။
အပူခံနိုင်ရည် (HDT) သည် အပူကြောင့် ဖိအားအောက်တွင် ပလပ်စတစ်ခွက်များ ပုံပျက်လာသည့် အချိန်ကို ဖော်ပြပေးသည်။

အပူခံနိုင်ရည်ရှိသော ခွက်များအတွက် ပေါ်လီပရောပီလီင်ကို ဘာကြောင့် နှစ်သက်ကြောင်း ရွေးချယ်ကြောင်း။
ပေါ်လီပရောပီလီင်ကို အပူခံနိုင်ရည် ၁၃၅°C အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အတွက် ပူသောအရည်များနှင့် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်အသုံးပြုမှုအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်စေသည်။

ပုံစံအလိုက် ပလပ်စတစ်ခွက်များသည် BPA ကင်းစင်ပါသလား။
ဟုတ်ကဲ့၊ ယနေ့ခေတ်တွင် ပုံစံအလိုက် ပလပ်စတစ်ခွက်များအများစုသည် အန္တရာယ်ရှိသော ဓာတုပစ္စည်းများ ပါဝင်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် BPA ကင်းစင်သည့် ပုံစံဖြင့် ဖန်တီးထားပါသည်။

ပေါ်လီပရောပီလီင်အတွက် ပုံနှိပ်ပါသည်။
ပေါလီပရောပီလီင်ကို ပြန်လည်အသုံးပျော်ရန် ကုဒ် #၅ ဖြင့် သတ်မှတ်ထားပါသည်။