ပလပ်စတစ်ခွက်များကို အထူးပြုထုတ်လုပ်ရာတွင် ပုံနှိပ်နည်းလမ်းများ၏ အရည်အသွေးအပေါ် သက်ရောက်မှု

မြင်သာရှိမှုအရည်အသွေး - အဖွဲ့အစည်း၊ အရောင်နှင့် စိမ်းရောင်မှု ကိုယ်ပိုင်ဒီဇိုင်းပေးထားသော ပလပ်စတစ်ခွက်များ

ပက်ဒ်၊ စခရင်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ပုံနှိပ်ခြင်းတို့တွင် အဖွဲ့အစည်းနှင့် အရောင်မှန်ကန်မှု

ထူးခြားသောပလပ်စတစ်ခွက်များပေါ်တွင် အရည်အသွေးကောင်းမော်နီတာများရရှိရန်မှာ လုပ်ဖော်ကိုယ်ဖက်အတွက် သင့်တော်သော ပရင်တ်နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ရန်ပါ။ ဒစ်ဂျစ်တယ်ပရင်တ်နည်းသည် အသေးစိတ်ဒီဇိုင်းများအတွက် အထူးသင့်တော်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ပုံရိပ်များကို ၁၄၄၀ dpi အထိ ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပုံများသည် ဓာတ်ပုံအလားအလာဖြင့် ရှင်းလင်းပြီး အရောင်များကြား ချောမွေ့သော အစီအစဥ်များဖြင့် ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။ စခရင်ပရင်တ်နည်းသည် ၄၅ မှ ၆၅ လိုင်း/အုန်းလုံး (lpi) အထိ အရောင်များကို အားကောင်းစွာဖော်ပြနိုင်သော်လည်း အလွန်သေးငယ်သော အသေးစိတ်အချက်များကို ဖော်ပြရာတွင် အားနည်းပါသည်။ ပက်ဒ်ပရင်တ်နည်းသည် ၁၀၀ မှ ၂၀၀ dpi အထိ အရောင်အသေးစိတ်ဖော်ပြနိုင်မှုရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် အခြေခံလိုဂိုများအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ သို့သော် PET နှင့် PP ပစ္စည်းများပေါ်တွင် ပရင်တ်လုပ်သည့်အခါ အရောင်များ၏ တည်ငြိမ်မှုကွဲပြားမှုကို သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ ISO 12647-2 ကဲ့သို့သော စက်မှုလုပ်ငန်းစံနှုန်းများအရ ဒစ်ဂျစ်တယ်ပရင်တ်နည်းသည် အရောင်များ၏ တိကျမှုကို ၉၅% အထိ ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ စခရင်ပရင်တ်နည်းသည် အရောင်များ၏ အထူများကြောင့် အများအားဖြင့် ၈၅% မှ ၉၀% အထိသာ အရောင်များ၏ တိကျမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။

ပေါ်လီပရောပီလီန်နှင့် PET ထူးခြားသောပလပ်စတစ်ခွက်များပေါ်တွင် မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ကပ်နေမှုအခက်အခဲများ

ပစ္စည်းများ၏ ဓာတုဖွဲ့စည်းမှုသည် မှိန်းများ ကောင်းစွာ ကပ်နေနိုင်မှုကို အထူးသဖြင့် ရှုပ်ထွေးစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပုံနှိပ်ထားသည့် ပုံများ၏ မျက်စိဖြင့် မြင်ရသည့် ကြာမှုကို သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။ ပေါလီပရိုပီလီန် (PP) ခွက်များအတွက် မှိန်းများ ကောင်းစွာ ကပ်နေနိုင်ရန် အတွက် အရင်ဆုံး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပုံပြင်များ၏ စွမ်းအားကို စင်တီမီတာလျှင် ဒိုင်းန် ၃၈ အထက်သို့ မြှင့်တင်ရန် မီးခိုးဖောက်ခြင်း (flame treatment) သို့မဟုတ် ကော်ရိုနာဖောက်ခြင်း (corona treatment) နည်းလမ်းများဖြင့် ကုသရန် လိုအပ်ပါသည်။ သို့သော် ပေါလီအီသီလင် တာဖာလိုက် (PET) သည် အခြားသော အခြေအနေတစ်များဖြစ်ပါသည်။ ၎င်း၏ အဏုမှုန်ဖွဲ့စည်းမှုသည် သဘောတော်မှုကောင်းမှုကို သဘောတော်မှုအလုပ်လုပ်ပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ASTM D3359 စံနှုန်းများအရ ကွက်ကွက်လုပ်စမ်းသပ်မှု (cross hatch test) တွင် ၄B မှ ၅B အထိ ရမှတ်ရှိပါသည်။ ကုသမထားသည့် PP သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၂B မှ ၃B အထိသာ ရမှတ်ရှိပါသည်။ ခံနိုင်ရည်ကို စဉ်းစားပါက UV ကုသထားသည့် မှိန်းများသည် ပစ္စည်းနှစ်များပေါ်တွင် အလွန်ကောင်းမှုရှိပါသည်။ NSF/ANSI 51 လမ်းညွှန်ချက်များအရ စမ်းသပ်မှုအရ မှိန်းများသည် ပန်းကန်ဆေးခြင်း ၅၀ ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် မူလ ကပ်နေမှု၏ ၉၀% ခန့်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုစမ်းသပ်မှုများသည် ကုသမထားသည့် PP သည် အလားတူအခြေအနေများတွင် မှိန်းဖ покရှိမှု၏ ၄၀% ကို ဆုံးရှုံးသည်ကို ပြသပါသည်။ ထိုကွာခြားမှုများသည် နေ့စဉ်အသုံးများသည့် ပစ္စည်းများအတွက် မျက်နှာပုံပြင်ကို သေချာစွာ ပြင်ဆင်ရန် အရေးကြီးမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပါသည်။

ခံနိုင်ရည်: ပုံနှိပ်ထားသော ကိုယ်ပိုင်ပလပ်စတစ်ခွက်များ၏ ပွန့်လေးမှု၊ ပန်းကန်ဆေးစက်၊ နှင့် UV ခံနိုင်ရည်

ပုံနှိပ်ခွက်များအတွက် ပွန့်လေးမှုခံနိုင်ရည်စမ်းသပ်မှု (ISO 1519–2) — စကရင်၊ ပက်ဒ်၊ နှင့် လေဆာ-အမှတ်အသားဖေးခွက်များ

ပရင့်များ၏ သက်တမ်းကြာမှုအကြောင်း ပြောရလျှင် စိတ်ခေါ်မှုခံနိုင်ရည် (abrasion resistance) သည် အခြေခံအားဖြင့် အစပိုင်းအဆင့်ဖြစ်ပါသည်။ ဤစိတ်ခေါ်မှုခံနိုင်ရည်ကို စံနှုန်း ISO 1519-2 ဖြင့် တိုင်းတာပါသည်။ ဤစံနှုန်းသည် လူများက အရာဝတ္ထုများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကိုင်တွယ်သည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အခြေအနေများကို အတုယူထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ပေါ်လီပရိုပီလီန် (polypropylene) ဖြင့် ပုလင်းပုလင်းများကို စကရင်ပရင့်မှု (screen printing) ဖြင့် ပုံနှိပ်ခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။ အထူကြီးသည့် မှုန်မှုန်အလွှာများသည်လည်း အလွန်ကောင်းစွာ ကြာကြာခံပါသည်။ အကြိမ် ၅၀၀ အထ do ပွတ်တိမ်းပါက မူလအရည်အသွေး၏ ၉၀ ရှိသည့် အပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ပက်ပရင့်မှု (pad printing) သည် ကွေးမှုန်းများပေါ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်မှုမရှိပါ။ PET ပုလင်းများတွင် အလွှာများသည် အသေးစိတ်မှုမရှိသည့် အနေအထားများတွင် ပုံနှိပ်ထားသည့် ဒီဇိုင်းများသည် အနေအထားများတွင် ၃၀ ရှိသည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားပါသည်။ လေဆာ အမှတ်အသားပေးခြင်း (laser engraving) သည် အခြားနည်းလမ်းများကို အလွန်ကောင်းစွာ အနိုင်ယူနိုင်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် မှုန်မှုန်ကို အပေါ်ယံတွင် အလွန်သာမှုန်မှုန်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပုလင်း၏ မျက်နှာပုံကို တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အချိန်ကို အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေးရှေးသို့ ရောက်အောင် စမ်းသပ်မှုများအရ လေဆာဖြင့် အမှတ်အသားပေးထားသည့် ဒီဇိုင်းများသည် ပွတ်တိမ်းမှု ၂၀၀၀ ကျော်အထိ မည်သည့် ပျက်စီးမှုမျှ မဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူအများအပြား အချိန်ပေါ်တွင် အရာဝတ္ထုများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထိတွေ့နေရသည့် နေရာများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဥပမါ- အားကစားပွဲများကျောင်းများ (stadiums) များကို အများဆုံး စဉ်းစားမိပါသည်။

ပန်းကန်ဆေးစက်များနှင့် နေရောင်ခြင်းတွင် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းဆောင်ရည်

လက်တွေ့ကမ္ဘာ့စမ်းသပ်မှုများသည် လက်တွေ့ခန်းအတွင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အရာများထက် ပိုမိုအရေးကြီးပါသည်။ ဒိုင်ရှ်ဝေါရ်များမှ ပူပွန်းမှုများကို ခံနေရသည့်အခါ ဆေးဖြင်းအခြေပြုသော စခရင်ပရင့်များသည် UV မီးအသုံးပြု၍ ခံနေရသည့် ပရင့်များထက် နှစ်ဆခန့် မျှ မြန်မြန်ပျက်စီးလေ့ရှိပါသည်။ အရောင်များသည် ဆေးလျှော်ခြင်း ၅၀ ကြိမ်ပြီးနောက် မူလအရောင်အသေးစိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားမှုနှုန်းသည် ၄၀% ခန့် မြန်မြန်လေ့ရှိပါသည်။ PET ပစ္စည်းများဖြင့် ပုလုံးများကို ပုလုံးများအဖြစ် ပုလုံးများကို ဒိုင်ရှ်ဝေါရ်များတွင် အသုံးပြုသည့်အခါ ပုလုံးများသည် ပုလုံးများထက် ပုလုံးများကို ပိုမိုကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ နေရောင်ခြင်းအောက်တွင် အရာများ၏ အခြေအနေကို ကြည့်လျှင် အလားတူသော အခြေအနေများကို တွေ့ရှိရပါသည်။ UV ခုခံမှုပါရှိသည့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ပရင့်များသည် အပြင်ဘက်တွင် အချိန်ကြာမှု ၆ လကြာအောက်တွင် မူလအရောင်အသေးစိတ်များ၏ ၉၅% ခန့်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ပုံမှန်ပက်ပရင့်များသည် အပြင်ဘက်တွင် အချိန်ကြာမှု အနည်းငယ်သာ ကြာသည့်အတွင်း အရောင်များ ပျောက်ကွယ်လာမှုကို စတင်မြင်တွေ့ရပါသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဒီဇိုင်းများကို အသုံးပြုရန် စဥ်းစားနေသည့် မည်သည့်သူမဆဲ သူတို့၏ အရောင်များတွင် UV ခုခံမှုပါရှိစေရန် အရောင်များထဲသို့ UV ခုခံမှုပါရှိသည့် ပစ္စည်းများကို ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကာကွယ်မှုမရှိပါက အနုပညာလက်ရာများသည် နေရောင်ခြင်းအောက်တွင် ၂၀၀ နှစ်ကြာအောက်တွင် အဖြူရောင်သုံးသုံးသုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ့ရှိပါသည်။

လက်တွေ့ကျသော ကန့်သတ်ချက်များ - ပလပ်စတစ်ခွက်များအတွက် ပုံသဏ္ဍာန်၊ ပစ္စည်းနှင့် ထုတ်လုပ်မှု စကေးလားဘီလီတီ

ကွေးခေါက်မှု၊ ချိတ်ဆက်မှုများနှင့် ပုံနှိပ်နေရာ အက пок်အားဖြင့် တစ်သမတ်တည်းဖြစ်မှု

ပလပ်စတစ်ဖလင်းများကို အထူးပြုထုတ်လုပ်ရာတွင် အသွင်အပြင်အားဖြင့် ဘယ်လောက်အထိ ပုံသေးမှုရှိသည်ဆိုသည်သည် ၎င်းတို့ပေါ်တွင် ပရင်တ်ထုတ်လုပ်နိုင်မှုအဆင်ပေးမှုနှင့် အများအားဖြင့် ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် အသုံးပြုနိုင်မှုကို အများကြီးအကျိုးသက်ရောက်စေပါသည်။ ဖလင်း၏ အပေါ်နှင့် အောက်ခြမ်းနှင့် နီးသည့်နေရာများတွင် ထက်မှုန်းသော ကွေးမှုများရှိပါက ပက်ဒ်ပရင်တ်နှင့် စခရင်ပရင်တ်နည်းလမ်းများအတွက် ပုံမှန်အားဖြင့် ပြဿနာများဖြစ်စေပါသည်။ အထူးသဖြင့် မှုန်းသော လိုဂိုများကို အသေးစိတ်အထိ အတိအကျပြုလုပ်ရာတွင် မှုန်းသော မှုန်းများသည် မီလီမီတာတစ်ဝက်ထက် ပိုမှုန်းသည့်အခါ ပိုမိုပြဿနာများဖြစ်စေပါသည်။ PP ဖလင်းများကို အင်ဂျက်ရှင်မော်လ်ဒင်နည်းဖြင့် ထုတ်လုပ်ပါက ဖလင်းများပေါ်တွင် မြင်သာသည့် ချောင်းများ (seam lines) ပေါ်လာပါသည်။ ထိုချောင်းများကြောင့် ပရင်တ်ထုတ်လုပ်ရာတွင် အဆက်မပါသည့် ဧရိယာများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထိုကြောင့် ဒီဇိုင်နာများသည် မှုန်းသော အနုပညာလက်ရာများကို အပိုင်းအစများအဖြစ် ခွဲခြမ်းစိတ်ခြားရှိပါသည်။ သို့သော် ထိုအပိုင်းအစများသည် အများအားဖြင့် အတိအကျ မကျော်လွန်နိုင်ပါသည်။ လက်တွေ့ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းများမှ လေ့လာမှုများအရ ဖလင်းများကို အမြန်ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းများတွင် ဖြတ်သန်းစေသည့်အခါ အတိအကျမှုများ ၁၅% မှ ၃၀% အထိ တိုးပါသည်။ PET ဖလင်းများသည် အနေအထားအားဖြင့် ပိုမိုချောမွေ့သည့် မျက်နှာပုံများရှိသော်လည်း ပရင်တာများသည် ဖလင်းများ၏ တည်ဆောက်မှုအစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည့် အသေးစိတ်ဖွဲ့စည်းမှုများ (structural ridges) ပေါ်တွင် အရောင်များ တည်ငြိမ်စွာ ကပ်နေစေရန် အခက်အခဲများ ရှိနေပါသည်။

ထုတ်လုပ်မှုကို စကေးအတိုင်းဖွင့်လှစ်ရာတွင် အများကြီးသော ပြဿနာများ ရှိပါသည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်ပရင်တင်းသည် အခြားနည်းလမ်းများထက် ပုံစံရှုပ်ထွေးသော အရာများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖော်ဆောင်နိုင်သော်လည်း တစ်နှစ်လျှင် အရုပ် ၅၀၀ ကျော်ကို ထုတ်လုပ်ရေးအတွက် အခက်အခဲများ ရှိပါသည်။ စခရင်ပရင်တင်းသည် ပမာဏအားဖြင့် ပိုမိုများပါသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အလုပ်လုပ်ရန်အတွက် ၂၅ မီလီမီတာထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော ပုံပေါ်မျက်နှာပြင်များ လိုအပ်ပါသည်။ ၁၂ ဒီဂရီထက် ပိုမိုထက်မှုန်သော အရုပ်များပေါ်တွင် ပရင်တင်းများကို ဖုံးအုပ်ရေးကို ကြိုးစားခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များပါသည်။ အရုပ်များ၏ အပေါ်နှင့်အောက် အစိတ်အပိုင်းများတွင် မှန်ကန်စွာ မက်ပ်နေခြင်း (ink pooling) သို့မဟုတ် အကွက်များ ဖော်ပေးခြင်း (gaps) ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး မြင်ဖူးကြပါသည်။ ထုတ်လုပ်သူများသည် အမြင်အားဖြင့် ကောင်းမွန်သော အရုပ်များနှင့် လက်တွေ့အားဖြင့် အလုပ်လုပ်နိုင်သော အရုပ်များကြားတွင် အလွန်အများကြီး အန္တရာယ်များသော လမ်းကြောင်းကို လျှောက်သွားရပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရောက်တွင် အကွက်များကို အကွက်များပေါ်တွင် ပုံစံရှုပ်ထွေးမှုကို လျှော့ချခြင်းဖြင့် ဖော်ဆောင်ပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရောက်တွင် အသေးစိတ်အကွက်များအတွက် ပိုမိုများပါသော အကွက်များကို လက်ခံရန် အန္တရာယ်ကို လက်ခံပါသည်။ အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများသည်လည်း အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍများ ပါဝင်ပါသည်။ ပေါ်လီပရောပီလီန် (PP) သည် မျက်နှာပြင်အောက်ပိုင်း စွမ်းအားနိမ့်မှုကြောင့် ပရင်တင်းများကို နောက်ပိုင်းတွင် အကွက်များ ကွဲထွက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် အထူးကုသမှုများ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုအချိန်သည် PET ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရာတွင် လုပ်ဆောင်ရသည့် အချိန်ထက် ၈ မှ ၁၂ ရှုပ်ထွေးမှု ပိုမိုများပါသည်။

FAQ အပိုင်း

ပလပ်စတစ်ခွက်များအတွက် အမြင့်ဆုံးဖွဲ့စည်းမှုအရည်အသွေးရှိသော ပုံနှိပ်နည်းသည် အဘယ်နည်း။

ဒစ်ဂျစ်တယ်ပုံနှိပ်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးဖွဲ့စည်းမှုအရည်အသွေးကို ပေးစေပြီး dpi ၁၄၄၀ အထိရရှိနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အသေးစိတ်ပုံစံများနှင့် နေရာတက်သော အရောင်ပေါင်းစပ်မှုများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။

ပေါ်လီပရောပီလီန်နှင့် PET တို့သည် မှိုင်းစ်ကို ကပ်နိုင်မှုအရ မည်သို့ကွဲပြားပါသနည်း။

ပေါ်လီပရောပီလီန်သည် မှိုင်းစ်ကို ကပ်နိုင်ရန်အတွက် မီးခိုးသို့မဟုတ် ကော်ရိုနာကုသမှုကို လိုအပ်ပါသည်။ အနက် ပေါ်လီအက်သီလင်တာရှိ (PET) သည် ၎င်း၏ အဏုမှုန်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် သဘောထားသည့်အတိုင်း မှိုင်းစ်ကို ကပ်နိုင်မှုကောင်းမှုရှိပါသည်။

ဒိုင်ရှ်ဝေါရ်စ်စမ်းသပ်မှုများတွင် အလွန်ခိုင်ခံ့သော ပစ္စည်းများမှာ မည်သည့်ပစ္စည်းဖြစ်ပါသနည်း။

ပေါ်လီပရောပီလီန်ခွက်များသည် အပူခံနိုင်မှုကောင်းမှုကြောင့် ဒိုင်ရှ်ဝေါရ်စ်တွင် ပုံနှိပ်ထားသော ပုံများကို PET ထက် ပိုမိုကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။

လေဆာ အမှတ်အသားပေးခြင်းသည် ရိုးရိုးပုံနှိပ်နည်းများထက် ပိုမိုခိုင်ခံ့ပါသလား။

ဟုတ်ပါသည်။ လေဆာ အမှတ်အသားပေးခြင်းသည် မျက်နှာပုံကို တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲပေးပြီး ပုံနှိပ်ထားသည့် ပုံများကို ပုံပေါင်းစပ်မှု ၂၀၀၀ ကျော်အထိ ပုံပေါင်းစပ်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရိုးရိုးပုံနှိပ်နည်းများထက် ပိုမိုခိုင်ခံ့ပါသည်။

ပလပ်စတစ်ခွက်များ၏ အနောက်ဘက်မျက်နှာပုံများပေါ်တွင် ပုံနှိပ်ရာတွင် ရင်ဆိုင်ရသော အခက်အခဲများမှာ အဘယ်နည်း။

ခေါင်းထောင်သော မျက်နှာပြင်များသည် အထူးသဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော ဒီဇိုင်းများကို ပုံနှိပ်ရာတွင် ပက်ဒ်နှင့် စခရင်ပုံနှိပ်မှုနည်းလမ်းများအတွက် မျက်နှာပြင်များ မကျော်လွန်နိုင်ခြင်းနှင့် မှုန်းစုပ်ခြင်း ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။