အာဟာရပစ္စည်းများအတွက် ပလပ်စတစ်ထုပ်ပိုးမှုအိုးများ (အပိုင်းယူခြင်းနှင့် အိမ်သို့ပို့ဆောင်ရေးအတွက်)

အစားအသောက်အတွက် ပလပ်စတစ်ပုံးများ အစားအသောက် ယူသွားရန်အတွက် – ပစ္စည်းများ၊ စံနှုန်းများ နှင့် လုံခြုံရေး ကန့်သတ်ချက်များ

အစားအသောက်နှင့် ထိတွေ့မှုအတွက် FDA အတည်ပြုထားသော ပလပ်စတစ်များ – HDPE၊ LDPE နှင့် PP

အစားအသောက်နှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့သည့် ပလပ်စတစ်များအတွက် FDA သည် ၂၁ CFR ၁၇၇.၁၅၂၀ တွင် အထူးသတ်မှတ်ထားသည့် အလွန်တင်းကြပ်သော စည်းမျဉ်းများကို သတ်မှတ်ထားပါသည်။ ဤစည်းမျဉ်းများအရ ဓာတုဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုရှိပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အစားအသောက်ထဲသို့ အနည်းငယ်သာ ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်သည့် ပလပ်စတစ်များသာ အသုံးပြုရန် ခွင့်ပြုထားပါသည်။ အသုံးပြုခွင့်ပေးထားသည့် အဓိက ပလပ်စတစ်များမှာ HDPE (နံပါတ် ၂ ပလပ်စတစ်)၊ LDPE (နံပါတ် ၄) နှင့် PP (နံပါတ် ၅) တို့ဖြစ်ပါသည်။ အမြင့်အတန်းသော ပိုလီအီသီလီးန် (HDPE) သည် အက်စစ်များနှင့် အဆီများကို ကောင်းစွာခံနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆလက်ဒရက်စင်းများနှင့် ဆော့စ်များကဲ့သို့သည့် အရာများကို သိမ်းဆောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ အနိမ့်အတန်းသော ပိုလီအီသီလီးန် (LDPE) သည် ပေါက်ကွဲမှုကို ကောင်းစွာခံနိုင်ပြီး အက်စစ်များနှင့် အဆီများကို ကောင်းစွာခံနိုင်သည့် ပလပ်စတစ်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆလက်ဒရက်စင်းများနှင့် ဆော့စ်များကဲ့သို့သည့် အရာများကို သိမ်းဆောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ အနိမ့်အတန်းသော ပိုလီအီသီလီးန် (LDPE) သည် ပေါက်ကွဲမှုကို ကောင်းစွာခံနိုင်ပြီး အက်စစ်များနှင့် အဆီများကို ကောင်းစွာခံနိုင်သည့် ပလပ်စတစ်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆလက်ဒရက်စင်းများနှင့် ဆော့စ်များကဲ့သို့သည့် အရာများကို သိမ်းဆောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ပိုလီပရိုပီလီန် (PP) သည် အပူကို အလွန်ကောင်းစွာခံနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပူသည့် အစားအသောက်များကို သိမ်းဆောင်ရန်အတွက် အသုံးများသည့် ပုံသဏ္ဍာန်များဖြစ်ပါသည်။ ဤပလပ်စတစ်များအားလုံးကို အစားအသောက်နှင့် ထိတွေ့ရန် အသုံးပြုခွင့်ပေးရန်မှီ အစားအသောက်ထဲသို့ အန်တီမိုက်ခရိုဘီယယ်များ ပေါက်ကွဲဝင်ရောက်မှုရှိမရှိ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုများကို အကောင်းဆုံး ပြုလုပ်ပါသည်။ ထိုစမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုများတွင် အစားအသောက်ကို အချိန်ကြာမှုနှင့် အပူခါးများကို ထိတွေ့မှုများကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးပါသည်။

အပူချိန်ခံနိုင်ရည်နှင့် အအေး/ပူပူပို့ဆောင်မှု အခြေအနေများတွင် အပူတည်ငြိမ်မှု

အပူချိန် အလွန်အကျွံရှိတဲ့အခါ အိုးတွေကို မထိခိုက်အောင် ထိန်းသိမ်းခြင်းဟာ အစားအစာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက်နဲ့ စိမ့်ဝင်တာ ကာကွယ်ဖို့ အများကြီး အရေးပါတယ် Polypropylene ဟာ အပူချိန် ၁၂၀ ဒီဂရီ ဆဲလ်စီယပ်မှာတောင် ပုံတူပဲ ကျန်နေတော့ အငွေ့နဲ့ချက်တဲ့ အစားအစာ (သို့) မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ထဲမှာ ကျန်ရစ်တဲ့အစာတွေကို ပြန်ပူဖို့ အကောင်းဆုံးပါ။ သိပ်သည်းမှုမြင့် ပလိုအီသီလင်ဟာ အပူချိန် ၅၀ ဒီဂရီ ဆဲလ်စီယပ်ကနေ ၁၁၀ ဒီဂရီ ဆဲလ်စီယပ်ကြားမှာ ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ဒီတော့ အေးခဲတဲ့ အချိုရည်တွေနဲ့ အားလုံးသိတဲ့ ပူပြင်းတဲ့ ဆွပ်ပြုတ်ဘူးတွေမှာလည်း အများအားဖြင့် သုံးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိပ်သည်းမှုနိမ့် ပော်လီအက်သလင်က မတူတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြတယ်။ အပူချိန်က ၉၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်လောက် ရောက်တာနဲ့ ဒီအိုးတွေဟာ ကွေးလာတော့တာ ဆိုလိုတာက စိုထိုင်းတာ ပိုဖြစ်နိုင်ပြီး တံဆိပ်တွေက သူတို့သင့်သလို မခံနိုင်တာပါ။ ပလပ်စတစ်အိုးများမှ အကောင်းဆုံး ရလဒ်များ ရရှိရန်အတွက် ဘယ်ပလပ်စတစ်မျိုး အသုံးပြုခဲ့လဲဆိုတာ အမြဲတမ်း စစ်ဆေးပြီး ၎င်းတို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော အပူချိန်အကွာအဝေးများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်ပါ။

• ပူတဲ့ အစားအစာတွေအတွက် PP အိုးတွေသုံးပါ။
• အဆီဓာတ်များတဲ့ (သို့) ဆီဓာတ်များတဲ့ ပစ္စည်းများအတွက် HDPE ကိုရွေးချယ်ပါ (ဥပမာ၊ ခရမ်းချဉ်သီးအခြေခံ ဆော့စ်များ၊ ကော်ရီများ)
• LDPE ကို အအေးခံခြင်း (သို့) ပတ်ဝန်းကျင်အပူခါးမှုအတွက်သာ သုံးရန် သိမ်းဆည်းပါ။

အပူခါးမှု၊ ဆီထိတွေ့မှုနှင့် ယန္တရားဖိအားအောက်တွင် ဓာတုပစ္စည်းများ စိမ့်ဝင်လာနိုင်ခြင်းအန္တရာယ်

ကုန်စွမ်းသည် အပူ၊ အဆီနှင့် ယန္တရားအားဖိအားများကို ထိတွေ့မှုကြောင့် ပိုမိုမြန်ဆန်လာလေ့ရှိပါသည်။ ဥပမါအားဖွင့်လျှင် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်တွင် Journal of Food Science ဂျာနယ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည့် သုတေသနစာတမ်းများအရ PVC ပလပ်စတစ် (ပုံနှိပ်ထုတ်လုပ်မှုအတွက် အများအားဖြင့် အမုန်းခံသည့် အမျှတ် ၃) တွင် ပါဝင်သည့် ဖာသလိတ်များသည် အဆီပါပစ္စည်းများနှင့် ထိတွေ့မှုရှိသည့်အခါ အနည်းဆုံး ၁၈ ဆ ပိုမြန်စွာ စုပ်ယူမှုဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ အမျှတ် ၆ ဖြင့် အမှတ်အသားပေးထားသည့် ပေါလီစိုင်စိုလီန် ပလပ်စတစ်များသည် စိုင်ရီန်ကို လွှတ်ထုတ်ပေးပါသည်။ စိုင်ရီန်သည် လူသားများအတွက် အလားအလာရှိသည့် ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်သည့် ပစ္စည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါသည်။ အထူးသဖြင့် စိုင်ရီန်သည် စင်တီဂရိတ် ၇၀ ဒီဂရီထက် ပိုမိုအပူချိန်များတွင် ပိုမိုထွက်ပေါ်လာပါသည်။ ဤပစ္စည်းများကို အချိန်ကြာမှုအတွင်း ထပ်ခါထပ်ခါ ဖိညှပ်ခြင်း သို့မဟုတ် စုပုံထားခြင်းများကြောင့် ၎င်းတို့၏ ပေါလီမာဖွဲ့စည်းပုံများ ပျက်စီးလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် အန္တရာယ်ရှိသည့် ပစ္စည်းများကို ပိုမိုထွက်ပေါ်စေရန် ဖော်ထုတ်လေ့ရှိပါသည်။ အစားအစာနှင့် ထိတွေ့မှုအတွက် အသုံးပြုရန် အထောက်အထောက်ပေးထားသည့် ပစ္စည်းများကို ကြည့်လျှင် ပေါလီပရောပီလီန် (PP) နှင့် အမြင့်အထူးသော ပေါလီအီသီလီန် (HDPE) တို့သည် ယနေ့ခေတ်ဈေးကွက်တွင် ရရှိနိုင်သည့် အခြားပလပ်စတစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုမိုနိမ့်ပါးသည့် ပေါ်ထွက်မှုနှုန်းများကို ပေးစေပါသည်။

အစားအစာသုံး ပလပ်စတစ်ပုံးများကို ဘေးကင်းစွာရွေးချယ်ရန်အတွက် ပလပ်စတစ်ပုံးများ၏ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်မှု ကုဒ်များကို နားလည်ခြင်း

ရီဆင် စိတ်မော်ပိုလီမာ အမှတ်အသားကုဒ်များ (၁ မှ ၇) နှင့် အစားအစာများအတွက် အပိုယူသုံး ပလပ်စတစ်ပုံးများနှင့် သက်ဆိုင်မှု

ရှိန်စ်အမှတ်အသားကုဒ်စနစ် (Resin Identification Code system) သည် လေးထောင့်စုံပုံစဥ်အတွင်း ၁ မှ ၇ အထိ ဂဏန်းများဖြင့် ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်ပြီး ပုံစဥ်အတွင်း လေးထောင့်စုံပုံစဥ်ကို ဝိုင်းပတ်လျက် လှည့်ပတ်နေသည့် မှုန်မှုန်များဖြစ်သည်။ ဤစနစ်သည် ပုံစဥ်များကို ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်း (recycling) နှင့် အစားအစာအတွက် ဘေးကင်းမှုရှိမရှိ စစ်ဆေးရာတွင် အသုံးပြုသည့် လမ်းညွှန်ဖြစ်သည်။ အစားအစာများကို ယူသွားရန်အတွက် အသုံးပြုသည့် အိုင်းအိုင်းများ (takeout containers) သို့မဟုတ် အစားအစာများကို သယ်ဆောင်ရန်အတွက် အသုံးပြုသည့် အရာများကို ဝယ်ယူသည့်အခါ အများအားဖြင့် အမှတ်အသား #1 (PET/PETE), #2 (HDPE), #4 (LDPE) သို့မဟုတ် #5 (PP) ပါသည့် ပလပ်စတစ်များကိုသာ ရွေးချယ်သင့်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ဤပလပ်စတစ်များသည် FDA မှ အစားအစာများနှင့် ပုံမှန်ထိတွေ့မှုအတွက် အတည်ပြုထားသည့် ပလပ်စတစ်များဖြစ်သည်။ အခြားသော အမှတ်အသားများဖြစ်သည့် #3 (PVC), #6 (PS) နှင့် #7 (ဤအမှတ်အသားသည် အများအားဖြင့် ပေါလီကာဗွနိတ် (polycarbonate) သို့မဟုတ် အခြားသော ရှိန်စ်များကို ရောစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်) သည် ကျန်းမ်ားရေးနှင့် ပတ်သက်၍ သိရှိထားသည့် စိုးရိမ်မှုများကို ဖော်ပြပေးပြီး စည်းမျဉ်းများကို ထောက်ပံ့သည့် အဖွဲ့အစည်းများမှ အစားအစာများနှင့် အသုံးပြုရန် အတည်ပြုခြင်းမရှိပါ။

ပြန်သုံးလို့ရတဲ့ & စွမ်းဆောင်ရည်အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုများ: အပူဓာတ် အစားအစာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် # 2 (HDPE) နှင့် # 5 (PP)

လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်မှုအရ HDPE ပလပ်စတစ် (နံပါတ် ၂) နှင့် ပေါ်လီပရောပီလီန် (နံပါတ် ၅) တို့သည် အခြားပလပ်စတစ်များထက် ထင်ရှားပါသည်။ ပေါ်လီပရောပီလီန်သည် စူးရှသော အပူချိန် ၁၆၀-၁၇၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အထိ ထိတ်လန်းစရာမလေးသည့် အပူချိန်များတွင် အလွယ်တကူ မပေါ်လီမာဖြစ်ခြင်းမရှိသည့် အထူးကောင်းမွန်သော ဂုဏ်သတ္တိရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ပူပူသော အစားအစာများကို ဖြည့်သွင်းသည့် အသုံးပျော်များ (hot fill applications) သို့မဟုတ် မိုက်ခရိုဝေးဖ်တွင် အစားအစာများကို ပြန်လည်အပူပေးရာတွင် ပုံပျက်မှုမရှိစေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် HDPE သည် ဓာတုပစ္စည်းများကို ပိုမိုကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် အက်စစ်ဓာတ်ပါသည့် ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် အဆီများပါသည့် အစားအစာများကို အချိန်ကြာများစွာ သိမ်းဆောင်ထားပါက ပျက်စီးမှုမရှိပါသည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည့် အချက်မှာ ဤပစ္စည်းများသည် ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းများကို အကြိမ်ပေါ်မေါ်စွာ ပြုလုပ်ပါကပါ သူတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အားကောင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မြို့ကြီးအများစုတွင် ဤပစ္စည်းများကို ပုံမှန် ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည့် စုဆောင်းမှု အစီအစဉ်များတွင် ထည့်သွင်းထားပါသည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ထုပ်ပိုးမှုဆိုင်ရာ ဂျာနယ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည့် မှီခိုအသေးစိတ်လေ့လာမှုအရ အပူချိန် ၉၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်တွင် နှစ်နှစ်ခြား စမ်းသပ်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ရာ ပေါ်လီပရောပီလီန် ပုံသောင်းများသည် အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများထဲသို့ ဓာတုပစ္စည်းများကို ၀.၀၁% ထက် နည်းသည့် ပမာဏသာ ထုတ်လွှတ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ PET နှင့် LDPE ပလပ်စတစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပေါ်လီပရောပီလီန်သည် အပူချိန်ကို အချိန်ကြာများစွာ ထိတ်လန်းစရာမလေးသည့် အပူချိန်များတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။

အစားအသောက်အတွက် အသုံးပြုရန် မသင့်လျော်သော အန္တရာယ်များသော ပလပ်စတစ်များ

PVC (#3), ပေါလီစတိုင်ရီန် (#6) နှင့် BPA ပါဝင်သော ပလပ်စတစ်များ – ကျန်းမာရေးနှင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများ

PVC ပလပ်စတစ်အမျိုးအစား (နံပါတ်သုံး) တွင် ဖေထာလိုက်များ ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဖွံ့ဖော်ရေးနှင့် အသွေးကြောဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖော်မှုတွင် ပြဿနာများကို ဖော်ပေးသည့် ဟော်မုန်းထိန်းချုပ်မှုစနစ်ကို ယွင်းစေသည့် ဓာတုပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ ဤဓာတုပစ္စည်းများသည် အပူခံရသည့်အခါ သို့မဟုတ် အဆီများနှင့် ထိတွေ့မှုရှိသည့်အခါ အစားအစာများထဲသို့ စိမ့်ဝင်လေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် ပေါလီစိုင်စီရင် (Polystyrene) အမျိုးအစား (နံပါတ်ခုနစ်) သည် ကော်ဖီခွက်များမှ အစားအစာထုပ်ပိုးမှုပုံစံများအထိ နေရာတိုင်းတွင် တွေ့နိုင်သည့် ဖောမ်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ပူသည့် သို့မဟုတ် အက်စစ်ဓာတ်ပါသည့် အစားအစာများကို ဤပစ္စည်းတွင် ထားလေ့ရှိပါက စိုင်ရင် (Styrene) ကို လွှတ်ပေးသည်။ ကမ္ဘာ့ကင်ဆာသုတေသနအဖွဲ့ (International Agency for Research on Cancer) သည် စိုင်ရင်ကို လူသားများအတွက် ဖော်ပေးနိုင်သည့် ကင်ဆာဖော်ပေးနိုင်သည့် ပစ္စည်းအဖြစ် စာရင်းသွင်းထားသည်။ ဥရောပနိုင်ငံများ၊ ကနေဒါနိုင်ငံနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ မြို့ကြီးများစွာတွင် ဤပလပ်စတစ်နှစ်မျိုးစုံကို ကန့်သတ်ခြင်း သို့မဟုတ် တားမြစ်ခြင်းများကို စတင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အမျိုးအစားမှတ်သားမထားသည့် ပလပ်စတစ်များ သို့မဟုတ် နံပါတ်ခုနစ်ဖြင့် မှတ်သားထားသည့် ပလပ်စတစ်များများသည် ဘီပီအေ (BPA) သို့မဟုတ် ဘီပီအက်စ် (BPS) ကဲ့သို့သည့် အလားတူ ပစ္စည်းများကို ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ ရှည်လျားသည့် သုတေသနများအရ ဤပစ္စည်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဇီဝကမ္မဖော်ပေးမှုနှင့် ဟော်မုန်းအဆင်းအသောင်များကို ယွင်းစေနိုင်သည်။ FDA နှင့် EFSA ကဲ့သို့သည့် ကျန်းမာရေးအဖွဲ့အစည်းများသည် ပိုမိုလုံခြုံသည့် အစားထိုးရွေးချယ်မှုများသို့ ပြောင်းလဲရန် အကြံပေးထားသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုများမှာ အမျှင်မာသော ပေါလီအီသီလီင် (HDPE) (နံပါတ်နှစ်) နှင့် ပေါလီပရောပီလီင် (PP) (နံပါတ်ငါး) တို့ဖြစ်သည်။

မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်အတွက် လုံခြုံရေးနှင့် အစားအစာများကို ပြန်လည်အပူပေးခြင်း၏ အမှန်တကယ်ဖြစ်မှုများ အစားအသောက်အတွက် ပလပ်စတစ်ပုံးများ

လေဘယ်ကို ကျော်လွန်၍- အစားအစာများကို မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ဖြင့် အပူပေးရန် သင့်လျော်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည့် အမှတ်အသားများသည် အမှန်တကယ် အသုံးပြုမှုတွင် မလုံလောက်သည့်အခါ

"မိုက်ခရိုဝေးဖ် စေဖ်" ဟု အမှတ်အသားပေးထားခြင်းသည် အစားအစာကို အပူပေးစဉ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုရှိကြောင်း FDA စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီကြောင်းကိုသာ ဆိုလိုပါသည်။ ယင်းအမှတ်အသားသည် အစားအစာကို အပူပေးသည့်အခါ ဓာတုဆိုင်ရာ အပြည့်အဝ ဘေးကင်းမှုရှိကြောင်းကို မဆိုလိုပါ။ အများစုသော စမ်းသပ်မှုများတွင် အပူပေးသည့်အခါ ပစ္စည်းများ ပုံပေါ်မှု ပြောင်းလဲမှု (သို့) ပုံပေါ်မှု ပြောင်းလဲမှုရှိမရှိကို ထိန်းချုပ်ထားသော အခြေအနေများအောက်တွင် အပူပေးခြင်းအားဖြင့် စမ်းသပ်ကြောင်း စမ်းသပ်ကြောင်းသာ ကြည့်ရှုပါသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် မိုက်ခရိုဝေးဖ်တွင် အပူပေးမှုသည် မတ်တပ်ဖြစ်နေပါသည်၊ လူများသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အပူပေးလေ့ရှိပါသည်၊ သို့မဟုတ် အိုးများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှုများမှာ အဆီပမာဏနှင့် ရောက်ရှိသည့် အပူချိန်ဖြစ်ပါသည်။ EuroPlas မှ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်သော မှီခိုအားဖြင့် အဆီများသော အစားအစာများကို ၁၄၉ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် (စင်တီဂရေး ၆၅ ဒီဂရီ) ထက် ပိုမိုအပူပေးသည့်အခါ ပလပ်စတစ်အိုးများမှ အဆီသို့ ဟော်မုန်းကို ထိန်းချုပ်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ ဓာတုပစ္စည်းများ ၂၈ ရှိသည်။ ထိခိုက်ပါသည်။ အမှုန်များ ပေါ်လာခြင်း (သို့) အရောင်ပေါ်လာခြင်းတို့သည် အိုး၏ ဓာတုပစ္စည်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကို ကာကွယ်ရာတွင် အားနည်းစေပါသည်။ PET ပလပ်စတစ်အိုးများသည် မိုက်ခရိုဝေးဖ်တွင် တစ်ကြိမ်သုံးပြီးနောက် အစားအစာတွင် မိုက်ခရိုပလပ်စတစ်များ စမ်းသပ်မှုများအရ တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။

ပိုမိုလုံခြုံစေရန်အတွက် အပူပေးခြင်း –

• အစားအစာများကို မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ဖြင့် အပူပေးရန်မှီအောက် ကြေးနော် (ceramic) သို့မဟုတ် မှန် (glass) ပုံသောင်းများသို့ ရွှေ့ပေးပါ။
• အက်ကြောင်းများ၊ မှုန်ဝါးမှုများ သို့မဟုတ် ပုံပျက်မှုများ ပေါ်လာသည့် ပုံသောင်းများကို ဖျက်သိမ်းပါ။
• PVC (#3)၊ ပေါလီစိုင်စီရင် (#6) သို့မဟုတ် အများအားဖြင့် အမှတ်အသားမပေးထားသည့် #7 ပလပ်စတစ်များကို လုံးဝ အသုံးမပြုရပါ။

မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ဖြင့် အပူပေးသည့် စွမ်းအားများသည် အလွန်ကွဲပြားပြီး အများအားဖြင့် အာဟာရပေးသည့် အစားအစာများသည် အပူပေးစဉ်အတွင် ၁၆၀ °F ကို ကျော်လွန်သည့်အတွက် ဓာတုပစ္စည်းများ ပေါ်လီမာများမှ ပါးလွန်မှုသည် FDA ၏ ဓာတုအန္တရာယ်စမ်းသပ်မှုများတွင် သတ်မှတ်ထားသည့် နိုင်ငံတက်စံနှုန်းများကို ကျော်လွန်နိုင်ပါသည် (ChemicalSafetyFacts.org)။ PP သို့မဟုတ် မှန်ကဲ့သို့သည့် အထောက်အထားအရ အတည်ပြုထားသည့် အစားထိုးပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခြင်းသည် အကောင်းဆုံး အထောက်အထားအရ အကြံပေးထားသည့် လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

အစားအစာနှင့် ထိတွေ့မှုအတွက် FDA မှ အသိအမှတ်ပြုထားသည့် ပလပ်စတစ်များမှာ အဘယ်နည်း။

HDPE, LDPE နှင့် PP သည် ဓာတုပစ္စည်းများ အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး အလွန်နည်းပါးသည့် ပေါ်လွန်မှုနှုန်းကြောင့် FDA မှ အစားအစာနှင့် ထိတွေ့မှုအတွက် အသိအမှတ်ပြုထားသည့် အဓိက ပလပ်စတစ်များဖြစ်ပါသည်။

အာဟာရပေးသည့် ပုံသောင်းများတွင် အပူခံနိုင်ရည်ရှိမှုသည် အဘယ့်ကြောင့် အရေးကြီးပါသည်။

အပူခံနိုင်ရည်ရှိမှုသည် ပုံသောင်းများ၏ အစိမ်းနှင့် ပေါက်ကွဲမှုများကို ကာကွယ်ပေးခြင်း၊ ယိမ်းယိုမှုများကို ကာကွယ်ပေးခြင်းနှင့် အပို့အဆောင် သို့မဟုတ် သိုလှောင်မှုအတွင်း အပူခံနိုင်ရည်ရှိမှုကြောင့် အစားအစာများ၏ လုံခြုံရေးကို အာမခံပေးရန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

"မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်အတွက် သင့်လျော်သည်" ဟု အမှတ်အသားပေးထားသည့် ပုံသောင်းများသည် လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရပါသည်လော။

"မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်အတွက် လုံခြုံသည်" ဟု ဖော်ပြထားသည့် စာတမ်းများသည် ထိန်းချုပ်ထားသည့် အခြေအနေများအောက်တွင် ရှိသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုကို ဖော်ပြပေးသည်။ သို့သော် လက်တွေ့ဘဝတွင် အသုံးပြုချိန်တွင် ဓာတုပစ္စည်းများ စုပ်ယူမှု (leaching) ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် အဆီများသည့် အစားအစာများကို အပူပေးသည့်အခါတွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။

အစားအစာများကို ထုပ်ပိုးရာတွင် အသုံးမပြုသင့်သည့် ပလပ်စတစ် အိုးများများမှာ အဘယ်နည်း။

PVC (#3)၊ ပေါလီစိုင်စီန် (#6) နှင့် BPA သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အနုပညာဆက်စပ်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည့် ပလပ်စတစ်များကို ကျန်းမာရေးအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် အန္တရာယ်များနှင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများကြောင့် ရှောင်ကြဉ်သင့်ပါသည်။